Çorum halk kültüründe büyüklerden sıkça duyulan gece ıslık çalmama öğüdü, kötü ruhlar ve yılanlarla ilgili çeşitli anlatılarla nesilden nesile aktarılıyor. Muhabir Merve Kayış'ın aktardığına göre, geceyi dinlenme ve sessizlik zamanı olarak gören bu anlayışta, çevrenin yüksek sesle rahatsız edilmemesi gerektiği düşüncesi ön plana çıkıyor.
Halk inanışlarına göre gece çalınan ıslık, iye olarak adlandırılan ruhani varlıkların kötücül olanlarını uyandırıyor veya çağırıyordu. Bu varlıkların gelişinin hastalık, bela ve uğursuzluk getireceği inancı yaygınlık gösteriyordu. Aynı çerçevede, gece duyulan bir ıslığa karşılık verilmesi de uygun bulunmuyordu çünkü sesin insanları kandırmak isteyen kötü bir varlıktan gelebileceğine inanılıyordu.
Anlatılarda söz konusu varlıkların tanıdık insanların sesini taklit edebildiği veya onların kılığına girebildiği de aktarılıyor. Gece ıslık çalmama uyarısının bir diğer açıklaması ise yılanlarla ilişkilendiriliyordu. Islığın yılanları bulunduğu yere çekeceği düşüncesi, uyarının gerekçeleri arasında yer alıyordu.
Tüm bu anlatımların halk inanışlarında yer bulduğu ve gerçek bir neden-sonuç ilişkisi olarak değerlendirilmemesi gerektiği vurgulanıyor. Zaman içinde farklı anlatımlarda kötü ruhların yerini cin ve şeytan gibi kavramlar aldı. Gece ıslık çalmaya yönelik uyarı ise benzer ifadelerle günümüze kadar aktarılmayı sürdürdü.
Bu inanç, karanlığın ve belirsizliğin doğurduğu kaygılarla birlikte, dinlenen insanları ve çevredeki canlıları rahatsız etmeme düşüncesi üzerinden de yorumlanıyor. Böylece gece ıslık çalınmaz sözü, korku anlatılarıyla çevreye saygı anlayışının iç içe geçtiği bir halk kültürü öğesi olarak karşımıza çıkıyor.
